Curbing Traffic, een hartstochtelijk pleidooi voor leefbare steden

Oorspronkelijk gepubliceerd op: https://www.fietsersbond.nl/nieuws/curbing-traffic-een-hartstochtelijk-pleidooi-voor-leefbare-steden/

Wim Bot las het boek Curbing Traffic van de Canadese Nederlanders Melissa en Chris Bruntlett, die hierin hun verkeerservaringen in hun nieuwe thuisland bundelen. In 2019 verhuisde het echtpaar Melissa en Chris Bruntlett met hun twee kinderen van Vancouver naar Delft. Melissa ging werken bij het verkeerskundig adviesbureau Mobycon en Chris bij de Dutch Cycling…

1 like

Ik vraag me altijd af voor wie dit soort boeken wordt geschreven.
In mijn beleving is het meer dan dagdromerij. Omdat er geen plan van aanpak wordt gepresenteerd.

Elke grote gemeente heeft zich als doel gesteld om meer woningen te bouwen, binnen het bebouwde gebied. In Rotterdam verrijst de ene woontoren na de andere.
De onderste verdiepingen worden ingericht als autoparkeergarage waar fietsen niet welkom zijn.
De projectontwikkelaar denkt dat zijn woontoren onverkoopbaar zal zijn zonder voldoende autoparkeerplaatsen.
Iedereen die het anders wil, heeft het nakijken.

Ik sprak onlangs een wethouder die zich vier jaar geleden ten doel had gesteld om het fietsen te bevorderen.
Hoewel dit boek er toen nog niet wad, ademde hij dit boek.
Anno nu kunnen we zondermeer stellen dat de fietsinfrastructuur in al zijn facetten slechter is geworden, en de autoinftastructuur beter.

Tien jaar geleden heb ik nog eens een briefwisseling gehad met een projectontwikkelaar over kansen voor de fiets.
Het ging over een project met vijf appartementen. En ik had voorgesteld om de ruimte voor de vuilcontainer in te richten als fietsenberging. Echt een bescheiden aanpassing voor een project van een bescheiden omvang.
De medewerker met wie ik het gesprek was aangegaan, was van goede wil. Maar de gevraagde aanpassing is er nooit gekomen.

Ik weet niet meer waarom. Ik heb de briefwisseling, inclusief de reactie van de (fietsvriendelijke) wethouder op de briefwisseling, weggegooid.

Zo werkte ik ooit bij een woningcorporatie. Zo één die graag in het nieuws kwam met groene daken, verticale tuinen en zonnepanelen. Voor elk project werd er dan weer een convenant getekend met een wethouder en hadden de bestuurders een fotomomentje.

Maar wel een parkeergarage onder het gebouw voor directeuren en managers. Voor het werkvolk een fietsenrek naast het gebouw. Kon je je dure fiets in de regen laten staan.

Stelde ik voor, toen er weer eens klimaattafels werden gehouden, een hoekje van de garage in te richten voor fietsen, met haken om (lichte) sport- en racefietsen op te hangen, een oplader voor elektrische fietsen. Kon je zo 24 fietsen kwijt op de plek van één auto. Voorbeelden en tekeningen had ik al en wilde het zelfs op een zaterdagmiddag zelf uitvoeren. Maar ja, geen convenant en fotomomentje, dus weinig eer aan te behalen.

Was dus niet de bedoeling. “Je kan toch gewoon met de trein komen?”

1 like

Mede door de fietsersbond is de verplichting om bij nieuwbouw weer terug, was dit geval misschien in de periode 2002-2012?

Specifiek voor Rotterdam is er Gemeenteblad 2018 nr. 60992, zie tabel 4.2 voor de eisen, minimaal 2 fietsparkeerplaatsen per woning.

Screenshot_20220211_135339

Bij nader inzien zou ik onderstaande reactie op @MikeRZ als volgt willen herschrijven.
Brengen de normen in het bouwbesluit ons een stap dichter bij de visie in het boek.
Mijn antwoord is NEE.

====================
Er is altijd verschil tussen WatIs en WatZouMoeten.

Ik ben afgegaan op hetgeen de mensen die in zo’n nieuwe woontoren wonen, mij hebben gezegd.

Voor de volledigheid heb ik vandaag navraag gedaan op de bouwplaats van zo’n nieuwe woontoren. En ja, er was ruimte gereserveerd voor een fietsenberging. Een multifunctionele ruimte, iets groter dan een bezemhok. Beslist geen fietsenberging waar ik mijn betere fiets zou willen stallen.

Ik heb het boek gelezen vanuit de veronderstelling dat de mensen in het boek zich verplaatsen op echte fietsen. En dat het fenomeen barrel/stationsfiets een boze herinnering is aan een ver verleden.

Vooropgesteld, ik heb het boek niet gelezen.
Uit het artikel begrijp ik, dat het boek het zoveelste pleidooi voor autoluwe steden is.
Woontorens, met of zonder fietsenstalling, zullen er ergens met een beetje fantasie best wel mee te maken hebben, maar het ging om autoluwe steden.
En ik hoop nog steeds op fatsoenlijke fietspaden in het buitengebied in plaats van fietsstroken langs een 60/80 km weg.

Ja, projectontwikkellaars zijn “creatief” en ik heb ook geconstateerd dat bij nieuwe woontorens in Rotterdam geen aparte bergingen meer zijn maar een gezamenlijke, afgesloten ruimte om de fietsen te stallen. Bij “iets groter dan een bezemhok” ben ik toch nog eens gaan kijken want misschien is wel het aantal fietsparkeerrplaatsen wel vereist maar niet hoeveel ruimte per plaats?

Toch, uit het eerder gelinkte gemeenteblad:

Stallingssystemen voor fietsen moeten voldoen aan de eisen van Fietsparkeur of zijn gelijkwaardig
daaraan, met een hart op hart afstand van minimaal 400 mm.

Al met al voldoende regels maar als ik @tweewlr mag geloven dan wordt in de praktijk de regels niet nageleefd.

Is die kerel ook niet de maker van YouTube kanaal ‘notJustBikes’?

Leuke filmpjes hebben die doorgaans (over inderdaad - onze Nederlandse fiets infra structuur)

Ik ben me er van bewust dat het topic gast over een boek waarin een andere stad wordt geschetst.
Maar we zitten nu midden in de gemeenteraadsverkiezingen.
In mijn woonplaats is de fiets helemaal buiten beeld geraakt.
De hoofdthemas zijn veiligheid, woonruimte, en autoparkeren.

Een enkele partij roept iets over deelfietsen.
Waarbij gebrek aan kennis over het onderwerp overduidelijk is.

In Rdam krijgt het oude postkantoor aan de Coolsingel een herbestemming.
Er komen onder andere 305 appartementen.
Belanghebbenden hebben allerlei bezwaren aangetekend.

In de uitspraak van de Raad Van State lees ik :
dat het aantal autoparkeerplekken (op eigen terrein) mag worden teruggebracht als er in het project extra fietsparkeerplekken zijn voorzien, en ruimte voor deelautos en MobilityAsAService, en hoogwaardig OV

dat er, conform het bouwbesluit 2012, twee fietsparkeerplekken per appartement zullen worden gerealiseerd, en dat de ruimte voor een gemeenschappelijke fietsenberging mag worden gesaldeerd met een inpandige berging.
Dit ondanks de Beleidsregeling Parkeernormen auto en fiets gemeente Rotterdam 2018

https://www.raadvanstate.nl/uitspraken/@124720/202002395-1-r3/

https://lokaleregelgeving.overheid.nl/CVDR486392/1

Bedankt voor de link, het is taai te verteren tekst maar de samenvatting is volgens mij:

In de woontoren komen in totaal 305 appartementen met een gebruiksoppervlak dat varieert van 40 tot 230 m2. Onder de nieuwbouw komt een ondergrondse parkeergarage voor 32 auto’s, waarvan 9 plaatsen voor deelauto’s, en er wordt voorzien in 730 fietsparkeerplaatsen.

Nu kan je zeggen dat die 730 fietsparkeerplaatsen te weinig zijn maar wat betreft autoparkeren en deelvervoer klinkt mij dit zeker als Curbing Traffic. De reden van de maar 730 valt in 6.1 te lezen, “in dit geval is de regeling in het Bouwbesluit 2012 nog van toepassing”.

Goed te zien dat (auto)parkeernormen niet heilig zijn en als er alternatieven worden aangeboden je kan doen met 1 eigen autoparkeerplek op 10 appartementen. Ik ben benieuwd wat de prijs is en hoe de verdeling van de 23 autoparkeerplaatsen gaat, een veiling lijkt me een goede optie.

Ook een mooie vindt ik:

Het project mag niet in gebruik worden genomen voordat de fietsvoorziening voor 169 parkeerplaatsen is gerealiseerd in het pand Coolsingel 75 te Rotterdam dan wel “op een vergelijkbare locatie”.

In 3 is te lezen dat die 169 fietsparkeerplekken zij bedoeld voor kort stallen, bezoekers, neem ik aan. Extra ruimte voor fietsparkeren in de stad.